durven loslaten

Ze komen altijd terug. Momenten van twijfel liggen voor mijn voeten alsof ik nooit heb nagedacht over wat ik wil of kan, waarom ik doe wat ik doe. Het meest opdringerig zijn die momenten als een plan dat me heel blij maakte, meer een luchtkasteel blijkt te zijn. Het pad dat ik zo helder voor me zag, blijkt bezaaid met obstakels. In elk obstakel schuilt een andere twijfel. Over gestapelde obstakels kan ik niet heen kijken, laat staan klimmen. Hoe herstel ik mijn bewegingsruimte?

Heel voorzichtig kijk ik om een hoekje naar de twijfels. Een voor een en op mijn eigen tempo bekijk ik ze van alle kanten. Ze kijken terug. Met sommige word ik vrienden, andere laat ik gaan.

op zoek naar de vrouw

In november 2017 bezocht ik F/LUISTER, de gezamenlijke expositie van Ine van Son en Nicolette Peters in Waalwijk. Het thema vrouwelijkheid werd vanuit verschillende perspectieven belicht met als sluitstuk een installatie waaraan ook de bezoekers een bijdrage mochten leveren.
Uit die installatie ontstond een po√ętisch drietal van vrouwelijke archetypen. Maak kennis met Barbie die graag glinstert, met elf Sheela en aardvrouw Anneke.

Zie ook de blog van Ine van Son over dit bijzondere project.

geen ontkomen aan

 

Tijdens Kunst in ’t Overbosch 2017 maakte Ell Geeh de installatie ROOD, een werk dat op dwingende wijze aandacht vraagt. Ze vroeg bezoekers om aan het einde van de rode loper te gaan zitten en uit alle indrukken een woord te destilleren. Vanuit die verzameling woorden schreef ik het gedicht GEEN ONTKOMEN AAN, hier weergegeven in de foto die Ell Geeh maakte van haar installatie ROOD.

Klik op de foto hierboven voor een filmversie van het gezamenlijke werk.

Voordat ik onderdook in de overvloed aan woorden van bezoekers sprak de installatie tot mij in aquarel en eigen woorden.